Nadat we onze Compostela hebben afgehaald en de bus naar Porto hebben geboekt bewegen we ons naar de kathedraal voor de pelgrimsmis van 12 uur. En ja, … de botafumero doet wat hij moet doen. Het blijft toch altijd een speciaal moment. Nadien gaat elkeen in vakantiemodus. Ik trek naar het park voor een bankje maar mis toch iemand om er volop van te genieten. Het zij zo, we maken er het beste van. Mensen observeren is ook leuk. Schoolgaande jeugd, pelgrims die de tijd doden, senioren voor hun dagelijkse wandeling, mooie en onbezorgde meisjes met plagende jongens. Wat kan het leven mooi zijn. Onthaasten, iets wat we terug moeten leren. Namiddag kuieren in de winkelstraten en naar het plein voor de kathedraal, altijd wat te beleven. Het werd een lange dag zonder de Camino.