De Camino Inglés werd onlangs grondig vernieuwd. Je merkt dat aan de nieuwe gekende betonnen wegwijzers. Toch wijk ik al meteen af, afgaande op de weg die een vriendelijke verkoopster geeft. Over de brug dadelijk links. Ik heb er geen spijt van. Door het bos, heel alleen en oude aanduidingen zijn nog zichtbaar. Uiteindelijk kom ik toch weer op het nieuwe tracé. Eigenlijk logisch denken zegt me dat 's morgens mijn schaduw rechts moet liggen en 's middags achter mij.
Heet, heet, heet, het houdt niet op. De laatste kilometers door industriegebied en uiteindelijk via de Avenida de Xoán XXIII, de Praza Obradoiro. Het is een beetje thuis komen. Eerst naar het thuisfront bellen nu.